W lutowym numerze pisma Hejnał Oświatowy ukazał się artykuł o INTERBLOKU:
Rakietą do lepszej edukacji
Model rakiety napędzany sprężonym powietrzem startujący w niebo z głośnym świstem. Wiewiórka z patyczków i papieru latająca korytarzem szkolnym. Balony pęczniejące od drożdży i gazu z coca-coli. W taki czy nawet bardziej nietypowy sposób kończą się zajęcia w ramach programu INTERBLOK w Społecznym Gimnazjum nr 7. Jest to innowacyjny program nauczania przedmiotów matematyczno-przyrodniczych, w ramach którego uczniowie przyswajają wiedzę bez pomocy książek, eksperymentują i budują prototypy przeróżnych urządzeń.
Taki sposób prowadzenia zajęć jest spełnieniem marzeń dwóch nauczycieli fizyki – Wojciecha Kwiatka i Iwa Wrońskiego. Obaj chcieli, by uczniowie przyswajali sobie wiedzę wraz z emocjami towarzyszącymi wynalazcom i eksperymentatorom, by pracując w grupie, poznawali świat własnymi rękami, bez ślęczenia nad książkami i ponad ograniczeniami 45 minutowych lekcji. Chodziło o to, by zajęcia trwały co najmniej dwie godziny lekcyjne, bez przerwy. Z tych marzeń zrodził INTERBLOK, projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki i realizowany przez Samodzielne Koło Terenowe nr 64 STO.
Zanim rakieta wystartowała uczniowie samodzielnie ją zbudowali wg. wskazań autorki scenariusza zajęć Małgorzaty Grabis – niektórzy po raz pierwszy w życiu używali wiertarki, inni kontrolowali zawory regulujące ciśnienie. Pracowali w grupach, każdy mógł włączyć się na swój sposób. Żadna lekcja prowadzona w tradycyjny sposób nie wywołała tylu emocji i zaangażowania. Opiekująca się nimi pani Władysława Sikora na początku wyjaśniła jakie warunki ma spełniać gotowy model, a potem tylko dbała o bezpieczeństwo, nie ingerując nadmiernie w działania młodych konstruktorów. Rakiety powstawały z plastikowych butelek, wyrzutnie z desek, a plastikowe długopisy wraz z gumowym wężykiem służyły do wtłaczania pod ciśnieniem powietrza do środka rakiety. Wykorzystanie tanich i łatwo dostępnych materiałów jest jednym z założeń programu, żeby w przyszłości każda szkoła mogła go wprowadzić bez dodatkowych nakładów.
Program zawiera scenariusze zajęć realizowanych w czasie dwóch godzin lekcyjnych (tzw. bloków) i zaplanowany jest na trzy lata gimnazjum: w pierwszym roku uczniowie uczą się samodzielnego eksperymentowania pracując według instrukcji, w drugim rozwiązują problemy badawcze, a w trzecim budują prototypy urządzeń.
Zajęcia „Kuchnia od kuchni” uczą pierwszoklasistów wykrywania skrobi w różnych produktach spożywczych i wyjaśniają znaczenie składników pokarmowych dla prawidłowego rozwoju organizmu. Na innych rysują mapę hipsometryczną, gaszą płomień świecy falą powietrza, czy też poznają właściwości błony z mydlin. W drugiej klasie uczniowie zmagają się z zadaniem napełnienia balonów gazem na trzy różne sposoby bez wykorzystania gotowych urządzeń, budują modele wywierzyska i wulkanu, badają twardość wody. Dzięki temu w klasie trzeciej potrafią konstruować rakietę, latającą wiewiórkę i makietę kempingu z zachowaniem właściwych proporcji.
Uczeń opracowuje wyniki swoich badań i zamieszcza je na platformie internetowej oraz podlicza koszty swoich eksperymentów, ucząc się w ten sposób zasad ekonomii. Praca jest oceniana przy pomocy wirtualnych punktów więc dzieciaki mają możliwość rywalizacji ze swoimi rówieśnikami z innych klas i szkół. Żeby było ciekawiej, punkty można przez Internet inwestować w akcje, waluty lub trzymać na lokacie.
Realizacja projektu została podzielona na 2 fazy. W lutym br. kończy się faza I, po której gotowy program zostanie przesłany do akceptacji MEN, a następnie, jeżeli uzyska pozytywne recenzje, rozpocznie się testowanie programu w 80 klasach szkół z województw: małopolskiego, podkarpackiego, świętokrzyskiego i śląskiego.
Z przebiegiem realizacji projektu można zapoznać się na stronie www.interblok.pl Można tam także pobrać wstępną wersję programu i wyrazić swoją opinię na jego temat. Zapraszamy!

Łukasz Słoniowski